ไว้อาลัย แด่ความผูกพันจาก...บ้านเกิด

เราทุกคนล้วนมีบ้านเกิด

แต่ "บ้านเกิด" ที่จะกล่าวถึงนี้ เป็นเรื่องสั้นดีๆ เรื่องหนึ่ง

ในหนังสือ"แผ่นดินอื่น" หนังสือที่ชนะเลิศรางวัลซีไรต์ ปี 2539ของกนกพงศ์ สงสมพันธุ์

จำได้ว่าเป็นเรื่องสั้นเรื่องแรกๆ ในจำนวนเรื่องสั้นไม่มากนักที่เคยอ่าน

อ่านตั้งแต่ที่เคยเป็นเล่มเล็กๆ และยังไม่ได้รวมอยู่ในแผ่นดินอื่น

แต่บ้านเกิดกลับฝั่งแน่นในความทรงจำเสมอมา

เมื่อบ่ายแก่ๆ ของวันเสาร์ที่ 18 ก.พ. ที่ผ่านมา

เปิดอ่านเสาร์สวัสดี ของกรุงเทพธุรกิจ

พลิกไปที่หน้า...คอลัมน์ของปลาอ้วน - วิรัตน์ โตอารีย์มิตร

ความรู้สึกที่พลันใจหายวาบ รู้สึกมึนงง ท้องไส้ปั่นป่วน

กนกพงศ์ เสียชีวิตแล้ว...

ปลาอ้วนบอกว่า ข่าวการเสียชีวิตของกนกพงศ์

ปรากฏเป็นข่าวเล็กๆ ในหน้าหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ

เป็นภาพสะท้อนได้ดีถึงพื้นที่ในสังคมอันน้อยนิดของนักเขียน

นั่นเป็นความจริงที่เกิดขึ้น

แม้ไม่เคยพบหน้า ไม่เคยเข้าไปขอลายเซ็นต์

เป็นเพียงคนที่รักกันผ่านตัวหนังสือ

แต่ก็เป็นที่น่าเสียดาย ในพื้นที่เพียงน้อยนิดของนักเขียน

กนกพงศ์ จัดได้ว่าเป็นนักเขียนที่มีคุณภาพและ

มีแนวทางการทำงานของตัวเองชัดเจนคนหนึ่ง

ในย่างก้าวของเขาที่กำลังเกิดขึ้น

เขากำลังพัฒนาการทำงาน และสร้างสรรค์งานเขียนให้เกิดขึ้นได้อีกมาก

ในท้ายที่สุด แม้ว่าทุกคนต้องเดินทางไปยังดินแดนแสนไกลเป็นสัจธรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ความตายเป็นสิ่งสามัญแต่การจากไปก่อนวัยอันควร ก็เป็นสิ่งน่าเสียดาย ทำให้อดตั้งคำถามถึงความตายและการมีชีวิตอยู่ไม่ได้

ในหนัง Here on Earth พลันที่พระเอกรู้ว่าอาจต้องพบกับการพรากจากคนรักชั่วนิรันดร์ ความเสียใจที่ยอมรับไม่ได้ และคำถามมากมายประดังเข้ามาคนรักของเขาคงได้แต่เพียงบอกว่า "ไม่เป็นไร ฉันก็ยังมีชีวิตอยู่ เพียงแต่ว่าไม่ยาวนานเท่าเธอ แค่นั้นเอง"

ขอไว้อาลัยมา ณ โอกาสนี้

(อ่านข้อมูลเพิ่มเติม ได้จากจุดประกายวรรณกรรมhttp://www.bangkokbiznews.com/jud/wan/)



post@21 กุมภาพันธ์ 2549 19:17:20 น.